Κυριακή 20 Μαΐου 2018
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Το έθνος να λυπάστε... Kαλίλ Γκιμπράν
Το έθνος να λυπάστε
Αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε
Αν τρώει ψωμί, αλλά όχι απ' τη σοδειά του
Αν πίνει κρασί, αλλά όχι από το πατητήρι του
Το έθνος να λυπάστε
Που δεν Υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μες τα ερείπιά του
Που δεν επαναστατεί παρά, μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει
αλεπού για πολιτικό,
απατεώνα για φιλόσοφο,
μπαλώματα και απομιμήσεις για τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.
Kαλίλ Γκιμπράν Λιβανέζος φιλόσοφος, ποιητής, ζωγράφος (1883-1931),
από το βιβλίο του "O Κήπος του Προφήτη", (1923)
Αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε
Αν τρώει ψωμί, αλλά όχι απ' τη σοδειά του
Αν πίνει κρασί, αλλά όχι από το πατητήρι του
Το έθνος να λυπάστε
Που δεν Υψώνει τη φωνή, παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας
Που δεν συμφιλιώνεται, παρά μονάχα μες τα ερείπιά του
Που δεν επαναστατεί παρά, μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει
αλεπού για πολιτικό,
απατεώνα για φιλόσοφο,
μπαλώματα και απομιμήσεις για τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.
Kαλίλ Γκιμπράν Λιβανέζος φιλόσοφος, ποιητής, ζωγράφος (1883-1931),
από το βιβλίο του "O Κήπος του Προφήτη", (1923)
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ
Του Πάνου Μ.
Μια δασκάλα της Δευτέρας δημοτικού, είπε στους μαθητές της να γράψουν μια έκθεση με θέμα:
” ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ”.
Στο τέλος της ημέρας , καθώς βαθμολογούσε τις εκθέσεις, διάβασε μια που την έκανε να κλάψει.
Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι,τη ρώτησε “Τι συμβαίνει?” Αυτή απάντησε, διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου.”
ΘΕΕ ΜΟΥ, ΑΠΟΨΕ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.
ΝΑ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΧΩΡΟ .
ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.
ΝΑ ΜΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΩ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ Η ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΟΤΑΝ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.
ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΘΑΧΩ ΤΗ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ.
ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΗ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙ…
ΘΕΛΩ Τ’ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΩΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ, ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ, ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΜΕΝΑ.
ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΚΑΝΕ ΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΟΛΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΥΣ.
ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΕ ΖΗΤΏ ΠΟΛΛΑ..ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑ ΜΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!”.
Εκείνη τη στιγμή ο σύζυγος ειίπε.”Θεέ μου, το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!
Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε:
“Αυτή η έκθεση είναι του γυιού μας!..”
Μια δασκάλα της Δευτέρας δημοτικού, είπε στους μαθητές της να γράψουν μια έκθεση με θέμα:
” ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΟ”.
Στο τέλος της ημέρας , καθώς βαθμολογούσε τις εκθέσεις, διάβασε μια που την έκανε να κλάψει.
Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι,τη ρώτησε “Τι συμβαίνει?” Αυτή απάντησε, διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου.”
ΘΕΕ ΜΟΥ, ΑΠΟΨΕ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.
ΝΑ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΧΩΡΟ .
ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.
ΝΑ ΜΕ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΩ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ Η ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΟΤΑΝ ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ.
ΟΤΑΝ ΕΙΜΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΘΑΧΩ ΤΗ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΠΙΤΙ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΣ.
ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΤΗ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΜΕΝΗ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕ ΑΓΝΟΕΙ…
ΘΕΛΩ Τ’ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΑΛΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΩΡΕΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ, ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ, ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΜΕΝΑ.
ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ, ΚΑΝΕ ΜΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΟΛΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΥΣ.
ΘΕΕ ΜΟΥ ΔΕ ΖΗΤΏ ΠΟΛΛΑ..ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΓΙΝΩ ΣΑ ΜΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ!!”.
Εκείνη τη στιγμή ο σύζυγος ειίπε.”Θεέ μου, το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!
Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε:
“Αυτή η έκθεση είναι του γυιού μας!..”
Σάββατο 3 Ιουλίου 2010
Τα μεγάλα ψάρια, τα μικρά ψάρια
"... Τα μεγάλα ψάρια ευημερούσαν καταβροχθίζοντας τα μικρότερα, ο αριθμός των
οποίων μειωνόταν τόσο που τα μεγάλα ψάρια, κάποια στιγμή, άρχισαν να
εξαφανίζονται λόγω έλλειψης τροφής. Έτσι, αφού τα μεγάλα ψάρια σχεδόν
εξαφανίστηκαν, ο πληθυσμός των μικρότερων ανέκαμψε. Όταν όμως ανέκαμψε
αρκετά, τα μεγάλα ψάρια που επιβίωσαν άρχισαν να... ευημερούν ξανά
(τρώγοντας τα μικρότερα) και ο αριθμός τους να αυξάνεται εις βάρος των
μικρότερων. Μέχρι που, άλλη μια φορά, τα μεγάλα πείνασαν. Και φτου κι
από την αρχή.... "
Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010
Ότο φύγε, κρατάμε μαχαίρι!
Σ’ εσένα το λέμε, δεν ακούς; Άργησες Ότο, άργησες να φύγεις.
Εδώ είναι Ελλάδα Ότο, κρατάμε μαχαίρι για όσα μας πληγώνουν…
Σ’ αγαπήσαμε τρελά, Ότο, σ’ ερωτευτήκαμε. Μας περπάτησες πάνω στο νερό, μας δίδαξες το θαύμα. Πάντα ήμασταν του θαύματος, αλλά δεν ξέραμε το πως.
Ήρθες εσύ, Γερμανός πράμα με ένα μυαλό σαν τον κύβο του Ρούμπικ και μας έδειξες τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, Έλληνες χυμαντάν μια ζωή…
Κι εμείς, όμως, Ότο, δεν είμαστε αχάριστοι. Στις εκκλησιές μας και στον Όλυμπο σε βάλαμε, σε όλα τα ιερά μας. Κανείς άλλος δεν είχε κάτσει εκεί πάνω, ώσπου ήρθες εσύ και θρονιάστηκες. Και δε θα σε καταβάζαμε ούτε κι αν σερνόμασταν στον Άδη ως λαός, στα βάθη που τώρα κατοικούμε.
Εσένα εκεί θα σε είχαμε, πολυμήχανο Οδυσσέα, ικανό να ‘ρθεις και να μας ελευθερώσεις με τη θύμηση του θαύματος.
Αλλά εμείς, Ότο, έτσι είμαστε. Έχουμε μόνον Όλυμπο και Τάρταρα. Αν είχαμε μέτρο, Ότο, δε θα βλέπαμε κατάματα το Χάρο τώρα. Θα ήμασταν Γερμανοί σαν κι εσένα, με τον Καντ στο προσκεφάλι μας να μας θυμίζει για τον Κριτικό λόγο, αλλά θαύματα δε θα κάναμε, Ότο.
Και μη θυμώνεις τώρα που σε βρίζουμε, γιατί εσύ Γερμανός ήρθες, Γερμανός φεύγεις. Μια λέξη ελληνικά να ‘λεγες, ρε πούστη Ότο, χαλάλι! Κι αυτό στο συγχωρέσαμε, αλλά όχι ότι δεν έφυγες όταν στο φωνάζαμε.
Ρε Ότο, εμείς δεν συγχωρούμε στους θεούς μας να γκρεμίζονται, τους τιμωρούμε.
Ναι, ρε Ότο: Εμείς μάθαμε στην ανθρωπότητα να τιμωρεί τους θεούς, γι’ αυτό κάνουμε θαύματα. Πού έμαθες εσύ ότι μπορεί η λογική και η τρέλα να μένουν στο ίδιο σπίτι; Εμείς στο δείξαμε!
Κι εσύ πήγες και σύρθηκες…Άρχισες να γδέρνεσαι στην κατηφόρα του Ολύμπου. Για λίγα λεφτά παραπάνω; Για λίγη δόξα περισσότερη; Όπως και να χει, απληστία Ότο…Κι εμείς όλα τα μπορούμε, αλλά το ταμάχι το σιχαινόμαστε. Δεν βλέπεις και τους δικούς μας, όταν λαιμάργησαν πού κατάντησαν; Αλλά εσύ ρε Ότο, σε πείραζε να φύγεις στην κορυφή; Τι να τις κάνω τρεις προκρίσεις σε τέσσερες μεγάλες διοργανώσεις και παπάρια, Ότο; Θεός ήσουν ρε, Θεός και γλίστρησες!
Δεν σου είπανε, Ότο, για τον Δομάζο;
Δεν έμαθες ότι σκουληκιάστηκε ένα χρόνο με περουκίνι και δικέφαλο στο στήθος, γι’ αυτό ξέπεσε από Θεός; Πρόδωσε ρε, κι αυτός για λίγο χρήμα.
Ε, πάρε τώρα τον Χατζηπανάγο καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών. Γιατί ο Βάσια τίτλους δεν πήρε, αλλά έμεινε εκεί, πιστό σκυλί στις Γριές. Και τον σέβονταν όλοι, Ότο. Ακούς; Όλοι! Από τον Έβρο ως την Κρήτη σιωπή…
Όπως και για τον Κούη κι άλλους ίδιους άτιτλους, αλλά βασιλιάδες στην καρδιά μας, Ότο! Ήξεραν πότε να φύγουν.
Λοιπόν, μάθε κάτι τελευταίο από την Ελλάδα, Ότο:
Οι θεοί δεν φτιάχτηκαν για ισοπαλίες και αξιοπρεπείς ήττες.
Τι μου λες, ρε Ότο, ότι βάλαμε γκολ στο Μουντιάλ, νικήσαμε κάτι ηλιθίους και χάσαμε με το κεφάλι ψηλά και κουραφέξαλα. Αυτά είναι για τους Αλκέτες και τους κυρ Βασίληδες.
Εσύ Ότο, ήσουν φτιαγμένος από νίκη και ουρανό. Αλλά…
Πήρες τα λεφτά σου τώρα; Έπαιξες και στο Μουντιάλ, που ήταν ο καημός σου; Ε, φύγε Ότο.
Φύγε με τους θνητούς από τον κόσμο αυτό. Ένας από μας, Ότο Με λίγα λεφτουδάκια παραπάνω και πολλά μέτρα παρακάτω.
Σ’ ενοχλεί η κριτική, Ότο;
Στ’ αρχίδια μας! Εκεί γράφουμε όλους τους ίδιους μας εμάς, Ότο.
Εδώ είναι Ελλάδα Ότο, κρατάμε μαχαίρι για όσα μας πληγώνουν…
Σ’ αγαπήσαμε τρελά, Ότο, σ’ ερωτευτήκαμε. Μας περπάτησες πάνω στο νερό, μας δίδαξες το θαύμα. Πάντα ήμασταν του θαύματος, αλλά δεν ξέραμε το πως.
Ήρθες εσύ, Γερμανός πράμα με ένα μυαλό σαν τον κύβο του Ρούμπικ και μας έδειξες τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, Έλληνες χυμαντάν μια ζωή…
Κι εμείς, όμως, Ότο, δεν είμαστε αχάριστοι. Στις εκκλησιές μας και στον Όλυμπο σε βάλαμε, σε όλα τα ιερά μας. Κανείς άλλος δεν είχε κάτσει εκεί πάνω, ώσπου ήρθες εσύ και θρονιάστηκες. Και δε θα σε καταβάζαμε ούτε κι αν σερνόμασταν στον Άδη ως λαός, στα βάθη που τώρα κατοικούμε.
Εσένα εκεί θα σε είχαμε, πολυμήχανο Οδυσσέα, ικανό να ‘ρθεις και να μας ελευθερώσεις με τη θύμηση του θαύματος.
Αλλά εμείς, Ότο, έτσι είμαστε. Έχουμε μόνον Όλυμπο και Τάρταρα. Αν είχαμε μέτρο, Ότο, δε θα βλέπαμε κατάματα το Χάρο τώρα. Θα ήμασταν Γερμανοί σαν κι εσένα, με τον Καντ στο προσκεφάλι μας να μας θυμίζει για τον Κριτικό λόγο, αλλά θαύματα δε θα κάναμε, Ότο.
Και μη θυμώνεις τώρα που σε βρίζουμε, γιατί εσύ Γερμανός ήρθες, Γερμανός φεύγεις. Μια λέξη ελληνικά να ‘λεγες, ρε πούστη Ότο, χαλάλι! Κι αυτό στο συγχωρέσαμε, αλλά όχι ότι δεν έφυγες όταν στο φωνάζαμε.
Ρε Ότο, εμείς δεν συγχωρούμε στους θεούς μας να γκρεμίζονται, τους τιμωρούμε.
Ναι, ρε Ότο: Εμείς μάθαμε στην ανθρωπότητα να τιμωρεί τους θεούς, γι’ αυτό κάνουμε θαύματα. Πού έμαθες εσύ ότι μπορεί η λογική και η τρέλα να μένουν στο ίδιο σπίτι; Εμείς στο δείξαμε!
Κι εσύ πήγες και σύρθηκες…Άρχισες να γδέρνεσαι στην κατηφόρα του Ολύμπου. Για λίγα λεφτά παραπάνω; Για λίγη δόξα περισσότερη; Όπως και να χει, απληστία Ότο…Κι εμείς όλα τα μπορούμε, αλλά το ταμάχι το σιχαινόμαστε. Δεν βλέπεις και τους δικούς μας, όταν λαιμάργησαν πού κατάντησαν; Αλλά εσύ ρε Ότο, σε πείραζε να φύγεις στην κορυφή; Τι να τις κάνω τρεις προκρίσεις σε τέσσερες μεγάλες διοργανώσεις και παπάρια, Ότο; Θεός ήσουν ρε, Θεός και γλίστρησες!
Δεν σου είπανε, Ότο, για τον Δομάζο;
Δεν έμαθες ότι σκουληκιάστηκε ένα χρόνο με περουκίνι και δικέφαλο στο στήθος, γι’ αυτό ξέπεσε από Θεός; Πρόδωσε ρε, κι αυτός για λίγο χρήμα.
Ε, πάρε τώρα τον Χατζηπανάγο καλύτερο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών. Γιατί ο Βάσια τίτλους δεν πήρε, αλλά έμεινε εκεί, πιστό σκυλί στις Γριές. Και τον σέβονταν όλοι, Ότο. Ακούς; Όλοι! Από τον Έβρο ως την Κρήτη σιωπή…
Όπως και για τον Κούη κι άλλους ίδιους άτιτλους, αλλά βασιλιάδες στην καρδιά μας, Ότο! Ήξεραν πότε να φύγουν.
Λοιπόν, μάθε κάτι τελευταίο από την Ελλάδα, Ότο:
Οι θεοί δεν φτιάχτηκαν για ισοπαλίες και αξιοπρεπείς ήττες.
Τι μου λες, ρε Ότο, ότι βάλαμε γκολ στο Μουντιάλ, νικήσαμε κάτι ηλιθίους και χάσαμε με το κεφάλι ψηλά και κουραφέξαλα. Αυτά είναι για τους Αλκέτες και τους κυρ Βασίληδες.
Εσύ Ότο, ήσουν φτιαγμένος από νίκη και ουρανό. Αλλά…
Πήρες τα λεφτά σου τώρα; Έπαιξες και στο Μουντιάλ, που ήταν ο καημός σου; Ε, φύγε Ότο.
Φύγε με τους θνητούς από τον κόσμο αυτό. Ένας από μας, Ότο Με λίγα λεφτουδάκια παραπάνω και πολλά μέτρα παρακάτω.
Σ’ ενοχλεί η κριτική, Ότο;
Στ’ αρχίδια μας! Εκεί γράφουμε όλους τους ίδιους μας εμάς, Ότο.
Τρίτη 15 Ιουνίου 2010
Χαιρετίσματα στον Σπύρο όπου και να είναι
“Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση, είδα τον Σπύρο να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη φωτογραφία του ‘“εθνάρχη” με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα βιτρίνα και τον παχύ σταυρό απ’ τα βαπτίσια του.
Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε η χούντα. ‘Αυτοεξορισμένος’ κι αυτός στη Σουηδία. Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε. Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να σου ο λαζός με το καινούριο volvo.
Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία... τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα.
Στις αρχές του 1980 το... σχέδιο των κυβερνόντων πήγαινε καλά. Μαζέψανε όλο τον πληθυσμό στις πόλεις, τον ένα πάνω στον άλλο. Φθηνά εργατικά χέρια. Το Σπύρο τον συνάντησα τότε πάλι στην Αθήνα. Δεν κρατούσε πια ‘δεξιές’ εφημερίδες αλλά κάτι αφίσες με τον πράσινο ήλιο. Μόλις είχε κερδίσει τις εκλογές ο μεσιέ με το ζιβάγκο και η χώρα έμπαινε στη νέα εποχή. Ο Σπύρος ήταν πια πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου στα Πατήσια, αλλά και παράγοντας σε ποδοσφαιρική ομάδα. Έδωσε το volvo και πήρε μια 318, Μπεμβέ με καθίσματα από δερματίνη, χαμηλωμένη. Τα λεφτά έρχονταν μόνα τους α πό τότε που οργανώθηκε στο κόμμα.
Τον χώσανε οι κολητοί σε κάτι επιτροπές, και ρούφαγε το μερίδιό του από τα πακέτα που έρχονταν από την Ευρώπη. Ο “μεγάλος”, ο Ανδρέας, δεν γούσταρε την Ευρώπη, αλλά μια χαρά τα πήγε μαζί τους τελικά. Το σύνθημα “ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, το ίδιο συνδικάτο” ήταν καλή ατάκα για τα αντανακλαστικά του λαού, αλλά μέχρι εκεί. Ο Ανδρέας ήταν όσο Ευρωπαίος ήταν κι ο Κωνσταντίνος. Όσο ο λαός στην Ελλάδα είχε χούντα, αυτοί και οι κουστωδία τους ήταν ‘εξορία’... όχι... όχι Μακρόνησο... πιο δύσκολη, στην ξενιτειά. Παρίσια, Στοκχόλμες, Τορόντα, Μανχάταν... όπου υπήρχαν αμερικάνικες και αγγλικές πρεσβείες, ακριβώς δίπλα κάνανε τα σπίτια τους.
Ο Ανδρέας λοιπόν έφερε λεφτά από την Ευρώπη με το σύνθημα ‘αλλαγή’. Πακέτα Ντελόρ. Λεφτά, πολλά λεφτά. Από αυτά τα λεφτά ο Σπύρος ζούσε καλά. Συνδικαλίζονταν στα πράσινα στέκια μαζεύοντας ψήφους για το κόμμα. Με το πακέτο μάλμπορο να εξέχει απ την κωλοτσέπη, τα κλειδιά της μπέμπας σε ρόλο κομπολογιού, το μαλλί μπούκλα μπριγιαντομένο, έτρεχε από σύναξη σε σύναξη πρασινίζοντας τον τόπο. Τα βράδια συνήθως άφηνε στο σπίτι την κυρά, και πήγαινε να ‘σηκώσει’ το το κοινωνικό του προφίλ με κολλητούς από κάτι υπουργεία.
Παραλιακή, σκυλάδικο, πρώτο τραπέζι, άσπρη κάλτσα, καφέ λουστρίνι εισαγωγής. Λεπά, Χριστοδουλόπουλος, ουίσκι και σαμπάνια μαζί, πιάτα και γαρύφαλλα, γκόμενες να κωλοτρίβονται στις γραβάτες, τσιφτετέλια στην πίστα με το χέρι στον αέρα να μοστράρει το μακρύ νύχι του μικρού δακτύλου με το δαχτυλίδι. Παχύς χρυσός με πράσινη πέτρα πάνω. Ξημερώματα για πατσά στη Συγγρού, δίπλα στις πουτάνες.
Αρχές δεκαετίας του 1990. Ο γιος του Σπύρου μεγάλωσε και ήταν πια στο Λύκειο. Από το Γυμνάσιο όμως ήταν ‘ενεργός’ πολίτης. Πρόεδρος του 15μελούς που ‘κατέβαινε’ στις σχολικές εκλογές με το κόμμα. Το κόμμα ήταν παντού. Όχι στα νηπιαγωγεία ακόμα, αλλά από το γυμνάσιο μπορούσες να διαλέξεις το κοπάδι σου. Ο γιος ήταν άξιο τέκνο του Σπύρου. Είχε μάθει τα κόλπα πως να βγάζει λεφτά από τις μίζες στις εκδρομές στήνοντας την κατάσταση ανάμεσα στους λεοφωρτζήδες και τους καθηγητές. Όλοι κάτι βάζανε στην τσεπούλα κι όλοι μια χαρά.
Ο γιος είχε εξαντλήσει το όριο των απουσιών αλλά κανένα πρόβλημα, όλα με λίγο λάδωμα από τον μπαμπά κυλάνε καλύτερα. Ο διευθυντής του σχολείου άλλωστε είχε βλέψεις για προϊστάμενος δευτεροβάθμιας και χρειαζόταν πλάτες στο κόμμα. Ο Σπύρος είχε καημό ο γιος του να πάει στο Κολέγιο Αθηνών αλλά δεν του κάτσε. Ήταν σημαντικό να είσαι συμμαθητής με τον γόνο του εφοπλιστή, του εφημεριδά και του μεγαλέμπορου... αργότερα οι μπίζνες με ποιους θα γίνονταν άλλωστε... με άγνωστους; Με τους συμμαθητές φυσικά! Αλλά κι έτσι όλα τακτοποιήθηκαν.
Στις αρχές του 1990 ο γιος του Σπύρου αφού πήγε δυο χρόνια διακοπές στην Αμερική και γύρισε με πτυχίο μάρκετινγκ. Έμαθε απ’ έξω όλα τα καφέ του Γιέιλ και τις μαζορέτες των αδελφάτων, αλλά τα αγγλικούλια του ήταν επιπέδου Ελεμέντρι, ίδια μ αυτά του Καραμανλή του νεωτέρου που κι αυτός στο Αμέρικα έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας ...πρωθυπουργός.
Γύρισε στην Ελλάδα λοιπόν πτυχιούχος κι άνοιξε με κάτι μαγειρεμένες επιδοτήσεις διαφημιστική εταιρία, ξήγα του μπαμπά. Το μαγαζί πήγε καλά από την αρχή καθώς έπαιρνε ‘αβέρτα’ δημόσια έργα. Τουριστική προβολή Νομού τάδε 150.000, οργάνωση εκθέσεως Υπ. Τουρισμού 900.000, έντυπα Περιφέρειας 1.200.000, κονκάρδες για το Δήμο 500.000 ... ... και πάει λέγοντας.
Πουλούσε και μίντια στα κανάλια που γέμισαν τον τόπο... ελεύθερη τηλεόραση γαρ. Είχε κάνει κολλητούς μερικούς Νομάρχες και Δημάρχους και έπαιρνε τη δουλειά. Με διαγωνισμό πάντα. Διαφανέστατα. Ήξερε καλά πως αν δεν χώσεις μαύρα, δεν θα πάρει ς τη δουλειά. Έτσι, ένας δούλευε, δέκα πληρώνονταν. Ένας έσκαβε (κι αυτός με stage επιδοτήσεις) και δέκα κονομάγανε. Η πιο κερδοφόρα δουλειά στην Ελλάδα έγινε ο αέρας.
Χρυσοπληρωμένοι αεριτζήδες, πετυχημένοι και κονομημένοι. Έτσι κι ο γιος του Σπύρου. Άλλαξε το φοιτητικό κόκκινο celica με το μπουρί από πίσω και πήρε μια καγιέν μαύρη. Την τούρμπο με φιμέ τζάμια επίσης. Ήθελε να τον καταλαβαίνουν όλοι και ένας κολλητός στο συγκοινωνιών του έδωσε το νούμερο. Δεν ήθελε όμως να φαίνεται στην εφορία, γι αυτό και το καγιέν το ‘έβαλε’ στην οφ-σορ του που είχε έδρα την Κύπρο. Εταιρικό το αμάξι, όπως και η γκαρσονιέρα που αγόρασε για γαμηστρώνα στο Κολωνάκι κοντά στου Σημίτη για να τον χαιρετάνε οι μπάτσοι της φρουράς.
Στις γκόμενες που ξεμονάχιαζε εκεί έλεγε πως ήταν σύμβουλος του ΥΠ.ΠΟ, έτσι για φιγούρα. Ψέματα βεβαίως, δεν ήταν σύμβουλος, πελάτη τον είχε. Ο μπάρμπα Σπύρος ήταν περήφανος για το βλαστάρι του. Είχε βγει στη σύνταξη από τα πενήντα του “δουλεύοντας” το ΤΕΒΕ με πλαστά παραστατικά εργασίας από τη Σουηδία, αλλά έβγαζε χοντρά φράγκα από τότε που το κόμμα τον έβαλε σύμβουλο στο κρατικό κανάλι. Πολλά λεφτά! Και δεν πατούσε και το πόδι του εκεί. Από τη Μύκονο τηλεφωνικώς οι πολύτιμες συμβουλές του μέσα από την πισίνα ή το τζακούζι που φερε απ´ τη Σουηδία να του θυμίζει την ξενιτειά.
Έφερε και μια σάουνα αλλά την πήγε στο άλλο εξοχικό στην Αράχοβα. Από τη Μύκονο ερχόταν στην Αθήνα μόνο για τα συμβούλια με Υπουργούς, για να ζεσταθεί το κονέ. Έτσι κι αλλιώς με το σκάφος μια ώρα ήταν η Γλυφάδα από τη Μύκονο και τρως και καμιά αστακομακαρονάδα στο διάμεσο να διαπιστευτεί το στάτους. Και τα σκυλάδικα κοντά, λίγο άλλαξαν από το ηρωικό 80. Το κόλπο του χρηματιστηρίου τους άφησε πόλλλλλλλά κέρδη.
Ήταν μέσα στις κομπίνες που φούσκωναν ανύπαρκτες ε ταιρίες πιο γρήγορα κι από φαρίνα γιώτης. Όταν δόθηκε το σύνθημα, τα φράγκα μεταφέρθηκαν στην Ελβετία με τσουβάλια και είναι εκεί για τα γεράματα. Ο μπάρμπα Σπύρος έμαθε πως ο καλύτερος φίλος του στο πατρικό του δίπλα αυτοκτόνησε από την απόγνωση. Έχασε τα πάντα... ο Σημίτη που είχε ψηφίσει τον είχε διαβεβαιώσει πως το χρηματιστήριο θα τον κάνει πλούσιο και εκσυγχρονισμένο. Ο Σπύρος έστειλε στεφάνι μια που δεν μπόρεσε να πάει στην κηδεία, είχε επιτροπή.
Στα μέσα του 2000 μπήκε πατέρας και γιος στο μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών. Αρμέγανε από παντού, ήταν πια κολλητοί με τους πάντες και διαχειρίζονταν μίζες και λάδια. Σι Φορ Άι, Αντίρια, Ολυμπιακά Έργα, κατασκευές... ότι μπορεί και δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Η Ολυμπιακή φλόγα έφερε πολύ χρήμα. Ο Σπύρος έχει ακόμα τη δάδα της φλόγας, την μετέφερε κι αυτός για 50 μέτρα... αλλά οι φωτογραφίες βγήκαν ‘καμένες’ επειδή γυάλισε στον ήλιο το ολόχρυσο ρόλεξ και το δαχτυλίδι με την πράσινη πέτρα στο μικρό δάχτυλο με το μακρύ νύχι.
Κάπου σ’ αυτή την εποχή έχασα τα ίχνη του Σπύρου και του γιου του. Είχα κι εγώ τα δικά μου προβλήματα επιβίωσης. Έμαθα πως αγόρασαν σπίτια στο Σαν Φραντζίσκο και στο Λονδίνο για τις δύσκολες ώρες. Μάλλον είχαν την πληροφορία πως η Ελλάδα θα γίνει επικίνδυνος τόπος για την κάστα τους και έφυγαν νωρίς. Όπως οι καλοί κλέφτες, μια καλή μπάζα κι εξαφανιζόλ.
Οι κολλητοί τους όμως είναι ακόμα εδώ, άπληστοι, αδίστακτοι, ψεύτες απέναντι σε εκατομμύρια φτωχών πια Ελλήνων. Στις αρχές του 2010 ο τελευταίος της δυναστείας Παπανδρέου αποφάσισε να ποντάρει σε λάθος άλογο, και να κερδίσει τις εκλογές πέφτοντας στην παγίδα που έστησε ο ελληνικός λαός. Σπύρος και γιος ΑΕ ίσως τη γλυτώσουνε. Ίσως αποφύγουν αυτό που δεν απέφυγαν οι Λουδοβίκοι του παρελθόντος.
Στην Ελλάδα μπορεί το 95% να κοιμάται νανουρισμένο από το σκυλάδικο, τους πληρωμένους τελάληδες της δημοσιογραφίας και τη χαζομάρα του μεσημεριού, αλλά το 5% είναι γνήσιο τέκνο του Λεωνίδα, του Θεμιστοκλή και του Αλεξάνδρου. Πιο γνήσιο δεν γίνεται.
Καλή σου τύχη Σπύρο. Χαιρετίσματα στο γιο και στην κυρά”
Σχόλιο: Ανώνυμη επιστολή στο market-talk. Όποιος το έχει γράψει μετά χαράς να σας δώσω αναγνώριση.
(Hat tip Sotiris X)
Γιώργος Καισάριος
Σάββατο 22 Μαΐου 2010
Πούσαι Λυκούργο να μας δεις!
Για να διδάξει στους σπαρτιάτες ο Λυκούργος τη σημασία, που έχει η ανατροφή για τα παιδιά τους παρουσίασε δυο σκυλάκια. Το ένα ήταν ασκημένο στο κυνήγι του λαγού και το άλλο ήταν απαίδευτο στη φυσική του λαιμαργία. Τα έφερε λοιπόν και τα δύο μπροστά σε ένα πιάτο φαγητό και συγχρόνως απελευθέρωσε από το κλουβί ένα λαγό. Το εκπαιδευμένο όρμισε κατά του λαγού. Το άλλο έμεινε νωχελικό μπροστά στο πιάτο. «Αυτό κάνει, τους είπε, και στα παιδιά σας η ανατροφή που θα πάρουν σε συνδυασμό με τις καταβολές της κληρονομικότητας»
Δυστυχώς έχουμε γίνει όλοι λαπάδες και τεμπέληδες. Καταστρέψαμε την Παιδεία μας και τα Ιδανικά μας. Ενώ έχουμε τόσα προσόντα τα αφήνουμε ανεκμετάλλευτα και αρκούμαστε σε ένα πιάτο φαγητό που μας έδιναν οι Ευρωπαίοι.
Αφήναμε τις δουλειές μας να κλείνουν και τα χωράφια μας να γίνονται χέρσα. Από Σκυλιά στη δουλειά και την προκοπή γίναμε άβουλα κατοικίδια! Ήταν ποτέ δυνατόν αυτό να διαιωνιστεί;
Γιάννης Κανατσέλης
Τετάρτη 28 Απριλίου 2010
Περίεργες επίμονες αρνήσεις....
|
Κυριακή 4 Απριλίου 2010
Παρασκευή 2 Απριλίου 2010
Τρίτη 30 Μαρτίου 2010
A woman writes to the IT Technical support Guy
A woman writes to the IT Technical support Guy
Dear Tech Support,
Last year I upgraded from Boyfriend 5.0 to Husband 1.0 and I noticed a distinct slowdown in the overall system performance, particularly in the flower and jewellery applications, which operated flawlessly under Boyfriend 5.0.
In addition, Husband 1.0 uninstalled many other valuable programs, such as
Romance 9.5 and Personal Attention 6.5, and then installed undesirable programs such as NEWS 5.0, MONEY 3.0 and CRICKET 4.1.
Conversation 8.0 no longer runs, and Housecleaning 2.6 simply crashes the system.
Please note that I have tried running Nagging 5.3 to fix these problems, but to no avail.
What can I do?
Signed,
_______ _________ _________ _________ _________ _________ _________ _________
Reply
DEAR Madam,
First, keep in mind, Boyfriend 5.0 is an Entertainment Package, while Husband 1.0 is an operating system.
Please enter command: ithoughtyoulovedme.Html and try to download Tears 6.2 and do not forget to install service pack Guilt 3.0 update.
If that application works as designed, Husband1.0 should then automatically run the applications Jewellery 2.0 and Flowers 3.5.
However, remember, overuse of the above application can cause Husband 1.0 to default to Silence 2.5 or Beer 6.1,
Please note that Beer 6.1 is a very bad program, that will download the Snoring Loudly Beta.
Whatever you do, DO NOT under any circumstances install Mother-In-Law 1.0 (it runs a virus in the background that will eventually seize control of all your system resources.)
In addition, please do not attempt to reinstall the Boyfriend 5.0 program. These are unsupported applications and will crash Husband 1.0, who might utilize sharedrive Girlfriend 1.1.
In summary, Husband 1.0 is a great program, but it does have limited memory and cannot learn new applications quickly.
You might consider buying additional software to improve memory and performance.
We recommend: Cooking 3.0 and Good Looks 7.7.
Good Luck Madam!
Dear Tech Support,
Last year I upgraded from Boyfriend 5.0 to Husband 1.0 and I noticed a distinct slowdown in the overall system performance, particularly in the flower and jewellery applications, which operated flawlessly under Boyfriend 5.0.
In addition, Husband 1.0 uninstalled many other valuable programs, such as
Romance 9.5 and Personal Attention 6.5, and then installed undesirable programs such as NEWS 5.0, MONEY 3.0 and CRICKET 4.1.
Conversation 8.0 no longer runs, and Housecleaning 2.6 simply crashes the system.
Please note that I have tried running Nagging 5.3 to fix these problems, but to no avail.
What can I do?
Signed,
_______ _________ _________ _________ _________ _________ _________ _________
Reply
DEAR Madam,
First, keep in mind, Boyfriend 5.0 is an Entertainment Package, while Husband 1.0 is an operating system.
Please enter command: ithoughtyoulovedme.Html and try to download Tears 6.2 and do not forget to install service pack Guilt 3.0 update.
If that application works as designed, Husband1.0 should then automatically run the applications Jewellery 2.0 and Flowers 3.5.
However, remember, overuse of the above application can cause Husband 1.0 to default to Silence 2.5 or Beer 6.1,
Please note that Beer 6.1 is a very bad program, that will download the Snoring Loudly Beta.
Whatever you do, DO NOT under any circumstances install Mother-In-Law 1.0 (it runs a virus in the background that will eventually seize control of all your system resources.)
In addition, please do not attempt to reinstall the Boyfriend 5.0 program. These are unsupported applications and will crash Husband 1.0, who might utilize sharedrive Girlfriend 1.1.
In summary, Husband 1.0 is a great program, but it does have limited memory and cannot learn new applications quickly.
You might consider buying additional software to improve memory and performance.
We recommend: Cooking 3.0 and Good Looks 7.7.
Good Luck Madam!
Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010
Γ. Σουρής
Ημερομηνία: Τετάρτη, 17 Μάρτιος 2010, 1:38
|
Κυριακή 14 Μαρτίου 2010
Κάτι Αλλάζει?
Γιατί έχω την αίσθηση ότι κάποια κάποια ευρύτερη αλλαγή έχει ήδη ξεκινήσει?
Ότι είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε, όπως το κουνούπι όταν κάθεται πάνω στον ελέφαντα.
Νομίζω ότι όλα τα δεδομένα θα επαναπροσδιοριστούν και αισθάνομαι ότι θα΄ναι για καλό.
Σε όλα τα επίπεδα. Θα δούμε.
π.χ. Αμερική και Σουηδία σε σχέση με την αναγνώριση των γενοκτονιών (αδιανόητο μέχρι πριν λίγο).
Κάτι παίζεται, αλλάζει και πρέπει να του δώσουμε σημασία ...
Ότι είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε, όπως το κουνούπι όταν κάθεται πάνω στον ελέφαντα.
Νομίζω ότι όλα τα δεδομένα θα επαναπροσδιοριστούν και αισθάνομαι ότι θα΄ναι για καλό.
Σε όλα τα επίπεδα. Θα δούμε.
π.χ. Αμερική και Σουηδία σε σχέση με την αναγνώριση των γενοκτονιών (αδιανόητο μέχρι πριν λίγο).
Κάτι παίζεται, αλλάζει και πρέπει να του δώσουμε σημασία ...
Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2010
Λύση στο οικονομικό αδιέξοδο της χώρας
"Λύση στο οικονομικό αδιέξοδο της χώρας"
από το ''troktiko''
"Τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν έτσι:
1. Δανείζουμε εμείς (οι Έλληνες) την Ελλάδα άμεσα. Έχουμε αρκετές καταθέσεις για να καλύψουμε αρκετούς μήνες. Ταυτόχρονα, δίδοντας εξωφρενικά προνόμια στους Κινέζους (λιμάνι και ζώνη ελευθέρου εμπορίου για ίδρυση μονάδων συναρμολόγησης και "εξευρωπαϊσμού" των προϊόντων τους) τους πουλάμε 40 με 50 δις ευρώ ομολόγα. Ένα μεγάλο μέρος των Ευρώ που μαζεύει η Κυβέρνηση από τα παραπάνω το μετατρέπει σε δολλάρια (δείτε το γιατί ...
στο 4)
2. Καλούμε το ΔΝΤ για τα υπόλοιπα. Θα πληρώσουμε κατιτίς παραπάνω αλλά θα απολαύσουμε τα μούτρα των "Εταίρων" όταν καταλάβουν ότι η Ευρωπαϊκή τους Ένωση είναι ένα μάτσο κουρελόχαρτα. Θα απολαύσουμε επίσης μιά άνευ προηγουμένου ξεφτίλα της Κομισιόν και των καρεκλοκενταύρων της.
3. Αναθεωρούμε τις παραγγελίες οπλικών συστημάτων από τους φίλους Ευρωπαίους
4. Καλούμε την Κομισιόν να δει το θέμα εξόδου μιάς χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ, μια και αυτό δεν προβλέπεται πουθενά. Με το που θα κυκλοφορήσει η είδηση το Ευρώ θα χάσει το 30% της αξίας του ως προς το δολλάριο. Στο σημείο αυτό η Ελληνική Κυβέρνηση πουλάει τα δολλάρια και αγοράζει Ευρώ. Το κέρδος είναι 25% (με τις προμήθειες) και οι Γερμαναράδες το φυσάνε και δεν κρυώνουν.
5. Εν τω μεταξύ σοβαρευόμαστε και δουλεύουμε και πληρώνουμε φόρους
6. συνάπτουμε συνθήκη με την Τουρκία σύμφωνα με την οποία δίνουμε Ελληνική (άρα και Ευρωπαϊκή) υπηκοότητα σε όποιον Τούρκο πολίτη έχει συγγένεια μέχρι β' βαθμού με Τουρκους που εκτοπίστηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών. ¨ολοι αυτοί την επόμενη μέρα παίρνουν το αεροπλάνο για τη Γερμανία... Ταυτόχρονα θεσπίζουμε ακόμα πιό εύκολα κριτήρια ελληνοποίησης (με παράβολο 3.000 Ευρώ) των παράνομων προσφύγων. Και αυτοί παίρνουν την επόμενη μέρα το τραίνο για τη Γερμανία και Γαλλία. Με τρόμο βλέπουν οι Εταίροι εισρροή 15.000 χιλιάδων μουσουλμάνων την εβδομάδα με Ελληνικά διαβατήρια.
7. Η Κομισιόν απελπισμένη καλεί τους Εταίρους να αναθεωρήσουν τη στάση τους για την Ελλάδα, όλοι όμως βλέπουν ότι είναι αργά.
8. Η Ελλάδα αιτείται αποχώρησής της από το Ευρώ. Ακολουθούν και η Ιταλία και Ισπανία που υποφέρουν χρόνια από το σκληρό Ευρώ και την κηδεμονία των Γερμανών. Το Ευρώ καταρρέει. Η Κομισιόν παραιτείται σύσσωμη. Οι Άγγλοι κατηγορούν Γερμανία και Γαλλία ότι τα έκαναν μούσκεμα και ζητούν επειγόντως αναθεώρηση των Συνθηκών.
9. Έχουμε φτάσει το Δεκέμβριο του 2012. Οι Γερμανοί κατάλαβαν ότι τα έβαλαν με λάθος Mother fu^%$. Μερικές μέρες αργότερα φτάνει το τέλος του κόσμου.
Όχι για όλους όμως, οι Έλληνες (και τα 15 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο) έχουν μεταφερθεί με τα διαστημόπλοια των Ελ στον Άλφα του Κενταύρου. Μαζί τους σώθηκαν και μερικές ξέμπαρκες Γερμανίδες που είχαν παντρευτεί κάτι γκαρσόνια από την Μύκονο..."
Αγγελική Λαδά: ...«Για της Πατρίδος την Ελευθερία»...
Εξαιρετικά πλήρες άρθρο σχετικά με το Ελλ. Χρέος της Αγγελ. Λαδά
Μια φορά και έναν καιρό... πριν από 190 χρόνια περίπου, άντε, για την ακρίβεια το 1823, η Β’ Εθνοσυνέλευση, ορίζει μία...Επιτροπή.
Διόλου περίεργο άλλωστε, οι Επιτροπές, είναι σταθερές αξίες στην ιστορία του Ελληνικού Κράτους. Τι θα κάνει αυτή η Επιτροπή; Θα εξετάσει τα οικονομικά του Αγώνα, και θα εισηγηθεί ...λύσεις.
Τι συμπέρασμα έβγαλε η ...Επιτροπή; Μα αυτό που επί αιώνες «συμπεραίνουν» πάντα, οι επιτροπές, στην Ελλάδα. Ότι πρέπει να γίνει καλύτερη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και βέβαια ότι ο δανεισμός είναι μονόδρομος…
Μια και δυό λοιπόν, τον Μάη του 1823, το Εκτελεστικό, όπως έλεγαν τότε την Κυβέρνηση, εξουσιοδοτεί τον Ορλάνδο, τον Λουριώτη και τον Ζαΐμη, να πάνε στις ...Λόντρες και να συνάψουν ένα δάνειο. Μάλιστα τα έξοδα του ταξιδιού τους τα κάλυψε ο Λόρδος Βύρων για να επισκεφτούν συστημένοι τους ...φίλους του. Τώρα τουλάχιστον πληρώνουμε μόνοι μας τα έξοδα ...ταξιδίου των πολιτικών ταγών και διαπραγματευτών μας.
Πήγαν λοιπόν στα ...Λονδίνα, και μετά από …έντονες διαπραγματεύσεις -αξύριστος και κουρασμένος μεταδίδουν οι…ρεπορτερς της εποχής ότι ήταν ο Λουριωτης-, κατάφεραν, οι έλληνες απεσταλμένοι, να πάρουν ένα δάνειο από τον Λονδρέζικο τραπεζικό οίκο Λονφάν. Και βέβαια στις «διαπραγματεύσεις» πήραν μέρος και οι εκπρόσωποι του …Φιλελληνικού Κομιτάτου.
Το δάνειο ήταν 800.000 λίρες, 5% τόκος, 3% …προμήθεια, 1,5% ασφάλιστρα. Εγγύηση; Όλα τα ελληνικά κτήματα και όλα τα ελληνικά έσοδα. Τότε τα ελληνικά έσοδα έφταναν στα 12.000.000 γρόσια. Την ισοτιμία της εποχής …λίρα- γρόσι, ομολογώ ότι την έψαξα αλλά δεν την βρήκα.
Βέβαια, στην επαναστατική διοίκηση της Ελλάδας… έφτασαν μόνο οι 400.000 λίρες. Κάτι τόκοι των πρώτων ετών που παρακρατήθηκαν, κάτι χρεολυσία, κάτι προμήθειες…ότι απέμεινε τέλος πάντων από το δάνειο, ήταν γύρω στις 400.000 λίρες και έφτασε στην Τράπεζα Βαρφ, που έδρευε στην τότε Αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο. Βέβαια… παρότι το δάνειο ήταν ληστρικό, στην Ελλάδα χαιρετίστηκε σαν τεράστια πολιτική επιτυχία και βέβαια τότε ΔΝΤ ...δεν υπήρχε.
Λίγο αργότερα, και αφού αυτά τα χρήματα είχαν φαγωθεί …βασικά για να κερδίσει την εμφύλια διαμάχη η παράταξη Κουντουριώτη, το Βουλευτικό αποφασίζει και τη σύναψη άλλου δανείου. Το δίνει η Λονδρέζικη τράπεζα των αδελφών Ρικάρντο, 2.000.000 λίρες αυτή τη φορά, και βέβαια στην Ελλάδα φτάνει μόνο το ποσό των 800.000 λιρών, μιας που πάλι κρατήθηκαν και παρακρατήθηκαν της Παναγιάς τα μάτια. Ή μάλλον...δεν φτάνει ΤΙΠΟΤΑ.
Διότι …ενώ στην διαχειριστική (σκανδαλώδη!!!)επιτροπή του πρώτου δανείου, συμμετείχαν και Έλληνες, την διαχείριση της εκταμιευσης του δεύτερου δανείου, ανέλαβε το ...Φιλελληνικό Κομιτάτο.
Από αυτό το δεύτερο δάνειο, 210.000 λίρες, πήγαν για την …αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, καμιά 80.000 για την αγορά όπλων και πυροβόλων (…….), 160.000 για την ναυπήγηση 6 ατμοκίνητων πλοίων σε εγγλέζικα ναυπηγεία … και 155.000 για την ναυπήγηση δυο φρεγατών σε ναυπηγεία της Νέας Υόρκης. Δηλαδή για να μην πολυλογούμε, δανειστήκαμε με επαχθέστατους όρους για να χρησιμοποιησουμε τα λεφτά για να ναυπηγήσουμε καράβια στα ναυπηγεία τους. Αλλά....
Από αυτά τα καράβια μόνο τρία ήρθαν στην Ελλάδα, και μόνο ένα…για να προλάβει ενταχθεί στον αγώνα, Από τις φρεγάτες δε μόνο μια έφτασε …κάποτε (πολύ αργά) στην Ελλάδα. Η δεύτερη πουλήθηκε για να χρηματοδοτήσει την πρώτη. Τι απέμεινε για …την Ελλάδα; …Δεν απαντάμε σε ανόητες ερωτήσεις….
Α, το καλύτερο... οι Άγγλοι επιβάλουν με το …έτσι θέλω, έτσι γουστάρω, έτσι μου αρέσει ρε αδερφέ, Αρχηγό του …«στόλου», τον Ναύαρχο λόρδο Κόχραν.
Στην Ελλάδα το Μεσολόγγι έχει ήδη πέσει. Ο Κόχραν, αφου έχει φάγωθεί το σκυλί με το λουρί, επισπεύδει τη ναυπήγηση της "Καρτερίας" ώστε να πλεύσει τουλάχιστον αυτή για βοηθεια. Το πλοίο, το πρώτο ατμοκίνητο για πολεμικές επιχειρήσεις, το πρώτο στην ιστορία του κόσμου, έπρεπε να είχε παραδοθεί τον Αύγουστο του 1825 αλλά οι εργασίες του θα τελειώσουν τον Μάρτιο του 1826.
Τέλος πάντων, έτοιμη (ο Θεός να την κάνει …έτοιμη γιατί πήρε και φωτιά, έξω από την Σαρδηνία) η περίφημη Καρτερία, ναυπηγημένη που αλλού… στο Brant Shipyard, Deptford on Thames καταφτάνει τον Σεπτέμβρη 1826 στα ελληνικά νερά. Το παπόρι του Κοχράνη...
Για τα ...υπόλοιπα σκάφη; Έχει ήδη ξεσπάσει το περίφημο «σκάνδαλο του Λονδίνου» όπου «ανακαλύφθηκε» ότι οι τριτεγγυητές, διαχειρίζονταν τα χρήματα του δανείου…φορτώνοντας άχρηστα υλικά, προμήθειες και …αμοιβές....Άλλο πάλι και τουτο...
Πως θα επανδρωθεί τώρα το πλοίο; Μα όχι βέβαια, από Έλληνες ναυτικούς. Θα πληρώσουμε εγγλέζικο πλήρωμα...διότι...
Η απάντηση του Κόχραν στους Υδραίους που το πήραν κατάκαρδα το ότι δεν προτιμήθηκαν Έλληνες ναυτικοί για πλήρωμα, ήταν ...ότι δεν ήρθε στην Ελλάδα για διασκέδαση, θα προσλάβει ...χρησίμους.
Από τα υπόλοιπα 5 ατμοκίνητα που είχαν παραγγελθεί η “Επιχείρηση” θα φθάσει στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1827, ο “Ακαταμάχητος” θα ...καταστραφεί σε δοκιμές στον Τάμεση και τέλος ο “Ερμής”, θα φτάσει στο Ναύπλιο τον Οκτώβριο του 1828.
Αν σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Αν σας παραπέμπει κάπου όλο αυτό... Κάθε ομοιότητα είναι απλά συμπτωματική. Ούτως ή άλλως, η ιστορία θα επαναλαμβάνεται και θα ξαναεπαναλαμβανεται μέσα στους αιώνες, φάρσα ή όχι, πάντα τραγική, πάντα επώδυνη και πάντα πολύ ...ακριβή.Πολύ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ.
...Έτσι... Πάντα... Πατριωτικά... «Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»
Α, καλέ θα ξέχναγα το …..καλύτερο!!! Το 1838, ο Υπουργός Οικονομικών της Βαυαροκρατίας, κατηγόρησε τους διαπραγματευτές για τους επαχθείς …όρους δανεισμού, και το …Ελεγκτικό Συνέδριο προχώρησε σε προσημείωση των περιουσιακών τους στοιχείων για να δημευτούν. Προσέφυγαν στη …δικαιοσύνη…και ΒΕΒΑΙΑ, δικαιώθηκαν.
(αναδημοσιευση απο ΚΑΤΕΡΙΝΑ )
Διόλου περίεργο άλλωστε, οι Επιτροπές, είναι σταθερές αξίες στην ιστορία του Ελληνικού Κράτους. Τι θα κάνει αυτή η Επιτροπή; Θα εξετάσει τα οικονομικά του Αγώνα, και θα εισηγηθεί ...λύσεις.
Τι συμπέρασμα έβγαλε η ...Επιτροπή; Μα αυτό που επί αιώνες «συμπεραίνουν» πάντα, οι επιτροπές, στην Ελλάδα. Ότι πρέπει να γίνει καλύτερη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και βέβαια ότι ο δανεισμός είναι μονόδρομος…
Μια και δυό λοιπόν, τον Μάη του 1823, το Εκτελεστικό, όπως έλεγαν τότε την Κυβέρνηση, εξουσιοδοτεί τον Ορλάνδο, τον Λουριώτη και τον Ζαΐμη, να πάνε στις ...Λόντρες και να συνάψουν ένα δάνειο. Μάλιστα τα έξοδα του ταξιδιού τους τα κάλυψε ο Λόρδος Βύρων για να επισκεφτούν συστημένοι τους ...φίλους του. Τώρα τουλάχιστον πληρώνουμε μόνοι μας τα έξοδα ...ταξιδίου των πολιτικών ταγών και διαπραγματευτών μας.
Πήγαν λοιπόν στα ...Λονδίνα, και μετά από …έντονες διαπραγματεύσεις -αξύριστος και κουρασμένος μεταδίδουν οι…ρεπορτερς της εποχής ότι ήταν ο Λουριωτης-, κατάφεραν, οι έλληνες απεσταλμένοι, να πάρουν ένα δάνειο από τον Λονδρέζικο τραπεζικό οίκο Λονφάν. Και βέβαια στις «διαπραγματεύσεις» πήραν μέρος και οι εκπρόσωποι του …Φιλελληνικού Κομιτάτου.
Το δάνειο ήταν 800.000 λίρες, 5% τόκος, 3% …προμήθεια, 1,5% ασφάλιστρα. Εγγύηση; Όλα τα ελληνικά κτήματα και όλα τα ελληνικά έσοδα. Τότε τα ελληνικά έσοδα έφταναν στα 12.000.000 γρόσια. Την ισοτιμία της εποχής …λίρα- γρόσι, ομολογώ ότι την έψαξα αλλά δεν την βρήκα.
Βέβαια, στην επαναστατική διοίκηση της Ελλάδας… έφτασαν μόνο οι 400.000 λίρες. Κάτι τόκοι των πρώτων ετών που παρακρατήθηκαν, κάτι χρεολυσία, κάτι προμήθειες…ότι απέμεινε τέλος πάντων από το δάνειο, ήταν γύρω στις 400.000 λίρες και έφτασε στην Τράπεζα Βαρφ, που έδρευε στην τότε Αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο. Βέβαια… παρότι το δάνειο ήταν ληστρικό, στην Ελλάδα χαιρετίστηκε σαν τεράστια πολιτική επιτυχία και βέβαια τότε ΔΝΤ ...δεν υπήρχε.
Λίγο αργότερα, και αφού αυτά τα χρήματα είχαν φαγωθεί …βασικά για να κερδίσει την εμφύλια διαμάχη η παράταξη Κουντουριώτη, το Βουλευτικό αποφασίζει και τη σύναψη άλλου δανείου. Το δίνει η Λονδρέζικη τράπεζα των αδελφών Ρικάρντο, 2.000.000 λίρες αυτή τη φορά, και βέβαια στην Ελλάδα φτάνει μόνο το ποσό των 800.000 λιρών, μιας που πάλι κρατήθηκαν και παρακρατήθηκαν της Παναγιάς τα μάτια. Ή μάλλον...δεν φτάνει ΤΙΠΟΤΑ.
Διότι …ενώ στην διαχειριστική (σκανδαλώδη!!!)επιτροπή του πρώτου δανείου, συμμετείχαν και Έλληνες, την διαχείριση της εκταμιευσης του δεύτερου δανείου, ανέλαβε το ...Φιλελληνικό Κομιτάτο.
Από αυτό το δεύτερο δάνειο, 210.000 λίρες, πήγαν για την …αναχρηματοδότηση του πρώτου δανείου, καμιά 80.000 για την αγορά όπλων και πυροβόλων (…….), 160.000 για την ναυπήγηση 6 ατμοκίνητων πλοίων σε εγγλέζικα ναυπηγεία … και 155.000 για την ναυπήγηση δυο φρεγατών σε ναυπηγεία της Νέας Υόρκης. Δηλαδή για να μην πολυλογούμε, δανειστήκαμε με επαχθέστατους όρους για να χρησιμοποιησουμε τα λεφτά για να ναυπηγήσουμε καράβια στα ναυπηγεία τους. Αλλά....
Από αυτά τα καράβια μόνο τρία ήρθαν στην Ελλάδα, και μόνο ένα…για να προλάβει ενταχθεί στον αγώνα, Από τις φρεγάτες δε μόνο μια έφτασε …κάποτε (πολύ αργά) στην Ελλάδα. Η δεύτερη πουλήθηκε για να χρηματοδοτήσει την πρώτη. Τι απέμεινε για …την Ελλάδα; …Δεν απαντάμε σε ανόητες ερωτήσεις….
Α, το καλύτερο... οι Άγγλοι επιβάλουν με το …έτσι θέλω, έτσι γουστάρω, έτσι μου αρέσει ρε αδερφέ, Αρχηγό του …«στόλου», τον Ναύαρχο λόρδο Κόχραν.
Στην Ελλάδα το Μεσολόγγι έχει ήδη πέσει. Ο Κόχραν, αφου έχει φάγωθεί το σκυλί με το λουρί, επισπεύδει τη ναυπήγηση της "Καρτερίας" ώστε να πλεύσει τουλάχιστον αυτή για βοηθεια. Το πλοίο, το πρώτο ατμοκίνητο για πολεμικές επιχειρήσεις, το πρώτο στην ιστορία του κόσμου, έπρεπε να είχε παραδοθεί τον Αύγουστο του 1825 αλλά οι εργασίες του θα τελειώσουν τον Μάρτιο του 1826.
Τέλος πάντων, έτοιμη (ο Θεός να την κάνει …έτοιμη γιατί πήρε και φωτιά, έξω από την Σαρδηνία) η περίφημη Καρτερία, ναυπηγημένη που αλλού… στο Brant Shipyard, Deptford on Thames καταφτάνει τον Σεπτέμβρη 1826 στα ελληνικά νερά. Το παπόρι του Κοχράνη...
Για τα ...υπόλοιπα σκάφη; Έχει ήδη ξεσπάσει το περίφημο «σκάνδαλο του Λονδίνου» όπου «ανακαλύφθηκε» ότι οι τριτεγγυητές, διαχειρίζονταν τα χρήματα του δανείου…φορτώνοντας άχρηστα υλικά, προμήθειες και …αμοιβές....Άλλο πάλι και τουτο...
Πως θα επανδρωθεί τώρα το πλοίο; Μα όχι βέβαια, από Έλληνες ναυτικούς. Θα πληρώσουμε εγγλέζικο πλήρωμα...διότι...
Η απάντηση του Κόχραν στους Υδραίους που το πήραν κατάκαρδα το ότι δεν προτιμήθηκαν Έλληνες ναυτικοί για πλήρωμα, ήταν ...ότι δεν ήρθε στην Ελλάδα για διασκέδαση, θα προσλάβει ...χρησίμους.
Από τα υπόλοιπα 5 ατμοκίνητα που είχαν παραγγελθεί η “Επιχείρηση” θα φθάσει στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1827, ο “Ακαταμάχητος” θα ...καταστραφεί σε δοκιμές στον Τάμεση και τέλος ο “Ερμής”, θα φτάσει στο Ναύπλιο τον Οκτώβριο του 1828.
Αν σας θυμίζει κάτι όλο αυτό; Αν σας παραπέμπει κάπου όλο αυτό... Κάθε ομοιότητα είναι απλά συμπτωματική. Ούτως ή άλλως, η ιστορία θα επαναλαμβάνεται και θα ξαναεπαναλαμβανεται μέσα στους αιώνες, φάρσα ή όχι, πάντα τραγική, πάντα επώδυνη και πάντα πολύ ...ακριβή.Πολύ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ.
...Έτσι... Πάντα... Πατριωτικά... «Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία»
Α, καλέ θα ξέχναγα το …..καλύτερο!!! Το 1838, ο Υπουργός Οικονομικών της Βαυαροκρατίας, κατηγόρησε τους διαπραγματευτές για τους επαχθείς …όρους δανεισμού, και το …Ελεγκτικό Συνέδριο προχώρησε σε προσημείωση των περιουσιακών τους στοιχείων για να δημευτούν. Προσέφυγαν στη …δικαιοσύνη…και ΒΕΒΑΙΑ, δικαιώθηκαν.
(αναδημοσιευση απο ΚΑΤΕΡΙΝΑ )
Ο Σάτυρος του Αρχαιολογικού Μουσείο Αθηνών
Η πιο πλήρης και αξιοπρεπής απάντηση στο γερμανικό περιοδικό
(από το το περιοδικό του νομού Πιερίας ''ο Τόπος μου'')
Αξιότιμε κύριε Helmut Markwort, αρχισυντάκτη του περιοδικού Focus
Το εξώφυλλο του περιοδικού σας (αριστερά) είναι κακόγουστο και χυδαίο. Ανησυχείτε για τα «φράγκα» σας και αυτό δεν σας εμποδίζει να προσβάλλετε την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας.
Πολιτισμός κ. Markwort είναι το εξώφυλλο του περιοδικού της ομάδας μας (δεξιά). Πολιτισμός είναι ο Σάτυρος του Αρχαιολογικού Μουσείο Αθηνών. Ελπίζουμε να τον γνωρίζετε.
Η σημερινή έκδοση του περιοδικού μας και η παρουσία του Σατύρου είναι αφιερωμένη σε εσάς, στους συνεργάτες σας και στο έγκυρο περιοδικό σας!
Ας σταθούμε όμως στα «φράγκα» γιατί, από όλα όσα γράφετε, αυτά και μόνο φαίνεται να σας ενδιαφέρουν.
Λέμε λοιπόν: ας πληρώσει η Γερμανία τις αποζημιώσεις για τα εγκλήματα που έγιναν στην Ελλάδα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ας επιστρέψει το χρυσό που υφάρπαξε από τη χώρα μου και τότε θα δούμε ποιος χρωστάει ποιόν! Όσο για τους απατεώνες, σας συμβουλεύουμε να τους ψάξετε στις φυλακές του Μονάχου. Απάτη δεν γίνεται μόνο με έναν. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο! Το όνομα SIEMENS, das "Flaggschiff" Deutschlands και οι δωροδοκίες, σας θυμίζουν τίποτα;
Η πρέπει να φρεσκάρουμε τη μνήμη σας για τα υποβρύχια designed in Germany που "μπατάρουν" στου Σκαραμαγκά και τα τανκ που δεν δέχεται να "ψωνίσει" η Ελλάδα από τη χώρα σας; Η μήπως δεν γνωρίζατε πως η Γερμανία έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια στο μεγαλύτερο προμηθευτή οπλικών συστημάτων της Ελλάδας και πιέζει ασφυκτικά με κάθε τρόπο τη χώρα μου να αγοράσει το Eurofighter;
Δε φταίτε όμως εσείς. Φταίει ο Έλληνας πολίτης που ανέχεται προσβολές σαν τη δική σας αλλά και την ανεπάρκεια των πολιτικών, που κακώς επέλεξε να τον κυβερνούν!
Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας
(από το το περιοδικό του νομού Πιερίας ''ο Τόπος μου'')
Αξιότιμε κύριε Helmut Markwort, αρχισυντάκτη του περιοδικού Focus
Το εξώφυλλο του περιοδικού σας (αριστερά) είναι κακόγουστο και χυδαίο. Ανησυχείτε για τα «φράγκα» σας και αυτό δεν σας εμποδίζει να προσβάλλετε την ιστορία και τον πολιτισμό της χώρας μας.
Πολιτισμός κ. Markwort είναι το εξώφυλλο του περιοδικού της ομάδας μας (δεξιά). Πολιτισμός είναι ο Σάτυρος του Αρχαιολογικού Μουσείο Αθηνών. Ελπίζουμε να τον γνωρίζετε.
Η σημερινή έκδοση του περιοδικού μας και η παρουσία του Σατύρου είναι αφιερωμένη σε εσάς, στους συνεργάτες σας και στο έγκυρο περιοδικό σας!
Ας σταθούμε όμως στα «φράγκα» γιατί, από όλα όσα γράφετε, αυτά και μόνο φαίνεται να σας ενδιαφέρουν.
Λέμε λοιπόν: ας πληρώσει η Γερμανία τις αποζημιώσεις για τα εγκλήματα που έγιναν στην Ελλάδα στη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, ας επιστρέψει το χρυσό που υφάρπαξε από τη χώρα μου και τότε θα δούμε ποιος χρωστάει ποιόν! Όσο για τους απατεώνες, σας συμβουλεύουμε να τους ψάξετε στις φυλακές του Μονάχου. Απάτη δεν γίνεται μόνο με έναν. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο! Το όνομα SIEMENS, das "Flaggschiff" Deutschlands και οι δωροδοκίες, σας θυμίζουν τίποτα;
Η πρέπει να φρεσκάρουμε τη μνήμη σας για τα υποβρύχια designed in Germany που "μπατάρουν" στου Σκαραμαγκά και τα τανκ που δεν δέχεται να "ψωνίσει" η Ελλάδα από τη χώρα σας; Η μήπως δεν γνωρίζατε πως η Γερμανία έχει μεταβληθεί τα τελευταία χρόνια στο μεγαλύτερο προμηθευτή οπλικών συστημάτων της Ελλάδας και πιέζει ασφυκτικά με κάθε τρόπο τη χώρα μου να αγοράσει το Eurofighter;
Δε φταίτε όμως εσείς. Φταίει ο Έλληνας πολίτης που ανέχεται προσβολές σαν τη δική σας αλλά και την ανεπάρκεια των πολιτικών, που κακώς επέλεξε να τον κυβερνούν!
Εθελοντική Ομάδα Δράσης Ν. Πιερίας
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010
Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...
Φωνή Διαμαρτυρίας από εναν ΙΚΑΡΟ μας...
Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στην Σχολή Ικάρων γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά) κλεισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο...
Το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε...
Να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο.
Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό.
Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην λατρεία μας... στην δουλειά μας.
Ούτως ή αλλιώς τα λεφτά ΗΔΗ έφταναν οριακά για να συντηρήσω την οικογένεια μου με την γυναίκα μου να δουλεύει και εκείνη. Η "σπάταλη" ζωή μας;
Ένα στεγαστικό δάνειο όλο κι όλο για να έχουμε το δικό μας σπίτι....
Θα έκανα ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνω όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους.
Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας.
Θα έκανα ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνω όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.
Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους.
Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας.
Ο λόγος;
Η εξάρτηση της πτήσης, η περηφάνεια της προσφοράς όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού) μα στις πέτρες αυτού του τόπου» το "πανί" στο οποίο ορκιστήκαμε, το γ….. για μια ακόμα "διακριτική" αναγνώριση στην εξάδα που αλωνίζει αμέριμνη όπου γουστάρει...
Μην φοβάστε κύριοι δεν θα κάνουμε... λευκή απεργία. Τα scramble θα είναι στον αέρα σε λιγότερο από 2 λεπτά και τα ελικόπτερα θα συνεχίζουν να σέρνονται πάνω από τα κύματα για να σώζουν ναυαγούς και λαθρομετανάστες με καιρούς που ούτε να τους περιγράψετε δεν μπορείτε…
Μόνο μια χάρη από όλους εμάς... το πρωί που θα σηκωθείτε να πάτε να ψηφίσετε το επίμαχο νομοσχέδιο, σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από τον χρόνο σας για να κοιταχτείτε στον καθρέφτη.
Αν δεν καταλάβετε τίποτα, χαλάλι σας!!
Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...
από το ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΛΛΑΔΑ & http://koukfamily.blogspot.com/2010/02/blog-post_20.html
από το ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΛΛΑΔΑ & http://koukfamily.blogspot.com/2010/02/blog-post_20.html
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Small Pleasures (Μικρές Χαρές) 2008
Μικρές Χαρές ... χωρίς σχόλια, όλα είναι μιά άλλη ματιά
Small Pleasures (Μικρές Χαρές) 2008 from MovieTeller on Vimeo.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
